Historia programu

Historia

Idea Kampanii Błękitnej Flagi wywodzi się z Francji, gdzie kilka miejscowości położonych na Lazurowym Wybrzeżu w 1985 roku przyznało certyfikaty Błękitnej Flagi kilku znajdującym się tam kąpieliskom. Podstawą przyznania wyróżnienia było spełnienie kryteriów z zakresu gospodarki ściekowej i stanu jakości wody.

W roku 1987 - „Europejskim Roku Ochrony Środowiska” - Fundacja na rzecz Edukacji Ekologicznej (Foundation for Environmental Education - FEE) zaprezentowała Komisji Europejskiej koncepcję Kampanii Błękitna Flaga, która dzięki temu włączona została do działań podejmowanych w ramach jego obchodów na całym terytorium Wspólnoty Europejskiej. Francuska idea BF została rozszerzona o nowe zagadnienia związane z zarządzaniem środowiskowym, tj. gospodarka odpadami, planowanie przestrzenne w strefie brzegowej czy ochrona przyrody. Ponadto, ubieganie się o znak Błękitnej Flagi umożliwiono również przystaniom jachtowym. W 1987 wyróżnienie Błękitnej Flagi przyznano 244 kąpieliskom i 208 przystaniom jachtowym w 10 krajach WE.

Od roku 1987 w kampanii bierze udział coraz większa liczba obiektów. W międzyczasie zmieniano i zaostrzano kryteria programu. W 1992 roku jako kryteria obligatoryjne uznano wytyczne do Dyrektywy o jakości wód w kąpieliskach (EEC Bathing Water Directive) jak również zdecydowano o ujednoliceniu kryteriów we wszystkich krajach.

W 2001 roku FEE przekształciła się w organizację ogólnoświatową (FEEE - FEE), a Kampania BF została rozszerzona na kraje pozaeuropejskie (RPA). Podjęto współpracę z UNEP i WTO. Obecnie wdrożenie BF odbywa się w m.in. w Kanadzie, Chile, Rumunii, Rosji, Nowej Zelandii i 5 krajach regionu Karaibów, a wolę przystąpienia do programu zgłosiła Australia, Stany Zjednoczone, Argentyna i kraje Afryki Płd.- Wsch.

W dniach 22-25.05.2003 odbyło się Zgromadzenie Ogólne FEE w Boltenhagen (Niemcy), które pozytywnie rozpatrzyło aplikację Fundacji Ecobaltic i jednogłośnie przyjęło ją w do grona członków FEE. Od tego momentu Fundacja Ecobaltic do czerwca 2007 r. pełniła rolę Krajowego Koordynatora Programu Błękitna Flaga w Polsce. Obecnie rolę koordynatora krajowego pełni Fundacja Partnerstwo dla Środowiska, a administratorem jest spółka Iso-Tech .

W 2004 roku w Polsce zrealizowano zamkniętą fazę pilotażu Programu Błękitna Flaga, w której wzięło udział 7 obiektów: 5 kąpielisk (Krynica Morska, Sopot, Gdynia, Mrzeżyno i Pobierowo) i 2 mariny (Gdynia i Łeba). 16 marca 2004 r. ukonstytuował się Komitet Sterujący Programu Błękitna Flaga w Polsce. W listopadzie 2004 r. po zakończeniu fazy pilotażowej Komitet Sterujący przekształcił się w Jury Krajowe Programu Błękitna Flaga w Polsce.

W Polsce w sezonie letnim 2005 po raz pierwszy znakiem Błękitnej Flagi wyróżniono 6 obiektów: 5 kąpielisk (Krynica Morska, Sopot, Gdynia, Mrzeżyno i Pobierowo) oraz Port Jachtowy w Łebie. Ponadto, w pilotażu Programu Błękitna Flaga w roku 2005 wzięło udział 8 kąpielisk (Świnoujście, Ustronie Morskie, Darłowo, Dąbki, Ustka, Gdańsk, Stegna i Sztutowo) oraz 2 mariny (Gdańsk i Gdynia).

W roku 2006 nagrodzone Błękitną Flagą zostało 5 obiektów: Kąpielisko „Świnoujście – Uznam”, Kąpielisko „Molo Gdańsk – Brzeźno”, a także Port Jachtowy w Łebie, Marina Gdańsk oraz Marina Gdynia. Dodatkowo 4 obiekty zostały uhonorowane wyróżnieniem krajowym (Pobierowo, Mrzeżyno, Krynica Morska oraz Sztutowo). W fazie pilotażu udział wzięło 9 kąpielisk: (Pogorzelica, Władysławowo, Kąty Rybackie, Sopot, Ustka, Darłowo, Dąbki, Ustronie Morskie, Ińsko) oraz 3 przystanie jachtowe (Szczecin, Kamień Pomorski i Puck).